ห้องรวม
ชมรมพ่อแม่
งาน
ความงาม
เปิดท้ายขายของ

เกมของเรา
รวมเกมให้เล่น

IQ Test
E- card
มุมสัตว์เลี้ยง
E- for Fun
นักประดิษฐ์
นักทดลอง
นักสะสม
นักเขียน
เข้าครัว
เทศกาล
นิทานออนไลน์
นิทานเริงใจ

คุณแม่ตั้งครรภ์
ดูแลลูก
เล่นกับลูก
พัฒนาการเด็ก
เข้าใจวัยรุ่น
ปรึกษาคุณหมอ
Gifted Child
มุมสบายของคุณแม่
ชื่ออะไรดี??
รวมลิ้งค์

7. เสียงวรรณยุกต์
เป็นข้อกำหนดเฉพาะในการแต่งกลอน ได้แก่ เสียงวรรณยุกต์ของคำสุดท้ายในแต่ละวรรคของกลอน เพื่อทำให้บทกลอน นั้นมีความไพเราะ ไม่ขัดหู ทำให้เกิดเสียงสูง เสียงต่ำที่แตกต่างกันค่ะ แต่มีข้อกำหนดการใช้เสียงคำท้ายวรรคเพื่อให้เกิดความไพเราะ และถูกต้องตามฉันทลักษณ์ดังนี้ค่ะ

วรรคที่ 1 (วรรคสดับ) ให้ใช้ได้ทั้งเสียงสามัญ เอก โท ตรี และจัตวา แต่ไม่นิยมใช้เสียงสามัญ เพราะเสียงจะเรียบและเบาเกินไป ทำให้ลีลาของกลอนขาดความกระชับค่ะ
วรรคที่ 2 (วรรครับ) ให้ใช้เสียงเอก โท ได้ และที่นิยมใช้มากที่สุด คือ เสียงจัตวาค่ะ แต่ห้ามใช้เสียงสามัญและเสียงตรีนะคะ
วรรคที่ 3 (วรรครอง) ให้ใช้เสียงสามัญหรือเสียงตรี แต่เสียงสามัญจะเหมาะที่สุดค่ะ และห้ามใช้เสียงเอก โท และจัตวาค่ะ
วรรคที่ 4 (วรรคส่ง) ให้ใช้เสียงสามัญหรือเสียงตรี แต่เรานิยมใช้เสียงสามัญมากที่สุดค่ะ และห้ามใช้เสียงเอก โท และจัตวาค่ะ มาดูตัวอย่างกลอนที่แต่งได้ไพเราะและถูกต้องตามฉันทลักษณ์ กันหน่อยนะคะ

8. คำนำ
คือ คำที่ใช้ขึ้นต้นสำหรับร้อยกรองบางประเภท เช่น กลอนดอกสร้อย ขึ้นต้นโดยใช้คำ 4 คำ คำที่ 1 ใช้ซ้ำกับคำที่ 3 คำที่ 2 ต้องใช้คำว่า เอ๋ย ส่วนคำที่ 4 ใช้คำอื่น เช่น แมวเอ๋ยแมวเหมียว เด็กเอ๋ยเด็กน้อย เป็นต้น ส่วนกลอนสักวา จะขึ้นต้นโดยใช้คำว่า สักวา เช่น สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน และกลอนบทละคร จะขึ้นต้นด้วยวลี เช่น เมื่อนั้น ครานั้น บัดนั้น เป็นต้น โดยใช้ให้เหมาะสมกับสถานภาพของตัวละครค่ะ เช่น พระมหากษัตริย์ หรือพญายักษ์ จะใช้ เมื่อนั้น แต่ถ้าเป็นพวกพลยักษ์ พลลิง จะใช้ บัดนั้นค่ะ